कविता - शोक

 

डोळ्यांच्या कस्पट खिडक्या 

आकाशाचे पाहती तुकडे 

दु:खालाही चढतो रंग 

आसवांचे पडती वाटे 

आकड्यांचे माजे काहूर 

त्यांत हरवली नावे 

प्रत्येक हात चाचपतो 

त्याच्या सत्याचे दावे 

दु:खाला कसली बाजू? 

हुंदक्याला कुठली रेषा? 

बोलू दे स्वतःशी तरी

शोकाची पवित्र भाषा 

© प्राजक्ता