डोळ्यांच्या कस्पट खिडक्या
आकाशाचे पाहती तुकडे
दु:खालाही चढतो रंग
आसवांचे पडती वाटे
आकड्यांचे माजे काहूर
त्यांत हरवली नावे
प्रत्येक हात चाचपतो
त्याच्या सत्याचे दावे
दु:खाला कसली बाजू?
हुंदक्याला कुठली रेषा?
बोलू दे स्वतःशी तरी
शोकाची पवित्र भाषा
© प्राजक्ता
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा